Παρά την αποχώρησή της από την κυβέρνηση, ελάχιστοι πιστεύουν ότι η Tulsi Gabbard θα εξαφανιστεί από την πολιτική σκηνή - Υπό τη σκέπη της θα μπορούσε να αρχίσει να διαμορφώνεται ένας νέος πολιτικός χώρος πέρα από τα παραδοσιακά όρια Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων
Η αποχώρηση της διευθύντριας της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, Tulsi Gabbard, από την κυβέρνηση του Donald Trump δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη παραίτηση υψηλόβαθμου αξιωματούχου.
Για πολλούς στην Ουάσιγκτον, αλλά και για σημαντικό τμήμα της αμερικανικής πολιτικής βάσης που αντιτίθεται στις ατελείωτες στρατιωτικές επεμβάσεις, η αποχώρησή της συμβολίζει κάτι πολύ βαθύτερο: την ήττα της αντιπολεμικής πτέρυγας στο εσωτερικό της αμερικανικής διοίκησης και την ενίσχυση εκείνων που προώθησαν τη στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν.
Επισήμως, η Gabbard ανακοίνωσε ότι εγκαταλείπει τη θέση της προκειμένου να σταθεί δίπλα στον σύζυγό της, ο οποίος αντιμετωπίζει μια σπάνια μορφή καρκίνου των οστών.
Ωστόσο, ήδη πληθαίνουν οι εκτιμήσεις ότι η αποχώρησή της δεν συνδέεται αποκλειστικά με προσωπικούς λόγους.
Για πολλούς αναλυτές και πολιτικούς παρατηρητές, η Tulsi Gabbard είχε ουσιαστικά απομονωθεί εδώ και μήνες από τον στενό κύκλο λήψης αποφάσεων του Donald Trump, κυρίως λόγω της αντίθεσής της στη στρατιωτική κλιμάκωση απέναντι στο Ιράν.
Η γυναίκα που αρνήθηκε να ακολουθήσει τη γραμμή του πολέμου
Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε καθήκοντα, η Gabbard βρέθηκε σε μια δύσκολη ισορροπία.
Ως βετεράνος του πολέμου στο Ιράκ, γνώριζε καλύτερα από πολλούς το πραγματικό κόστος των στρατιωτικών επεμβάσεων.
Η πολιτική της διαδρομή είχε χτιστεί πάνω στην αντίθεση προς τους πολέμους αλλαγής καθεστώτων και στην πεποίθηση ότι η αμερικανική εξωτερική πολιτική πρέπει να υπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα και όχι ιδεολογικές και οικονομικές σταυροφορίες.
Η ίδια είχε επανειλημμένα προειδοποιήσει για τους κινδύνους μιας νέας μεγάλης σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή.
Είχε αντιταχθεί σε προηγούμενες στρατιωτικές περιπέτειες των Ηνωμένων Πολιτειών και είχε οικοδομήσει τη δημόσια εικόνα της ως μία από τις ελάχιστες πολιτικές προσωπικότητες που ήταν διατεθειμένες να αμφισβητήσουν το κατεστημένο της Ουάσιγκτον.
Αυτό ακριβώς φαίνεται ότι αποτέλεσε και το μεγαλύτερο πρόβλημά της.
Η σύγκρουση με το αφήγημα περί «ιρανικής απειλής»
Οι σχέσεις της Gabbard με τον Λευκό Οίκο άρχισαν να δοκιμάζονται σοβαρά όταν αρνήθηκε να υιοθετήσει πλήρως τη ρητορική περί άμεσης και επικείμενης απειλής από το Ιράν.
Κατά τη διάρκεια ακρόασης στο Κογκρέσο τον Μάρτιο, όταν κλήθηκε να απαντήσει εάν το Ιράν αποτελούσε άμεσο κίνδυνο για τις Ηνωμένες Πολιτείες, απέφυγε να επιβεβαιώσει τους ισχυρισμούς που προωθούσε η κυβέρνηση.
Ακόμη πιο σημαντικό ήταν το γεγονός ότι η υπηρεσία της συνέχισε να υποστηρίζει μια θέση που αποτελούσε σταθερό συμπέρασμα των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών από το 2007: ότι το Ιράν δεν κατασκεύαζε ενεργά πυρηνικό όπλο.
Η εκτίμηση αυτή ερχόταν σε αντίθεση με το πολιτικό αφήγημα που χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογηθεί η αυξανόμενη πίεση προς την Τεχεράνη.
Για πολλούς παρατηρητές, εκείνη ακριβώς η στιγμή σηματοδότησε την αρχή του τέλους της παρουσίας της Gabbard στην κυβέρνηση.
«Δεν βρισκόταν πλέον στο δωμάτιο»
Οι αποκαλύψεις του πρώην στελέχους της κυβέρνησης Joe Kent είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικές.
Σύμφωνα με τον ίδιο, τόσο η Gabbard όσο και άλλοι αξιωματούχοι που αντιδρούσαν στη στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν είχαν ουσιαστικά αποκλειστεί από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Όπως περιγράφει, μετά την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων και την επιχείρηση «Midnight Hammer», ο κύκλος των ανθρώπων που επηρέαζαν πραγματικά τον πρόεδρο περιορίστηκε δραματικά.
Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας έχασε τον παραδοσιακό του ρόλο και κρίσιμες εισηγήσεις που πρότειναν εναλλακτικές λύσεις ή διπλωματικές διεξόδους δεν έφθαναν ποτέ στο Οβάλ Γραφείο.
Η εικόνα που προκύπτει είναι εκείνη μιας διοίκησης όπου οι φωνές που ζητούσαν αυτοσυγκράτηση παραμερίστηκαν υπέρ όσων θεωρούσαν αναπόφευκτη τη στρατιωτική αντιπαράθεση.
Από τους Δημοκρατικούς στο MAGA
Η πολιτική διαδρομή της Tulsi Gabbard υπήρξε μοναδική για τα αμερικανικά δεδομένα.
Ξεκίνησε ως μέλος των Δημοκρατικών, αλλά γρήγορα συγκρούστηκε με το κομματικό κατεστημένο λόγω των θέσεών της για τους πολέμους, την εξωτερική πολιτική και τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στον κόσμο.
Η υποψηφιότητά της για την προεδρία αντιμετωπίστηκε με εχθρότητα από σημαντικό μέρος του Δημοκρατικού μηχανισμού, αναφέρει το Responsible Statecraft.
Η Hillary Clinton είχε φτάσει στο σημείο να αφήσει αιχμές ότι η Gabbard εξυπηρετούσε ρωσικά συμφέροντα, επειδή αμφισβητούσε τις κυρίαρχες αφηγήσεις γύρω από τη σύγκρουση στην Ουκρανία και τις αμερικανικές στρατιωτικές παρεμβάσεις.
Τελικά βρήκε πολιτική στέγη στο κίνημα MAGA, όπου πολλοί πίστεψαν ότι θα μπορούσε να αποτελέσει τη φωνή του ρεαλισμού και της στρατηγικής αυτοσυγκράτησης μέσα σε μια νέα κυβέρνηση Trump.
Ωστόσο, οι εξελίξεις έδειξαν ότι η επιρροή της ήταν πολύ μικρότερη από όσο αρχικά φαινόταν.
Η επικράτηση των «γερακιών»
Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της Gabbard, η αποχώρησή της αντανακλά μια βαθύτερη μετατόπιση στο εσωτερικό της αμερικανικής διοίκησης.
Οι δυνάμεις που τάσσονταν υπέρ μιας πιο επιθετικής πολιτικής απέναντι στο Ιράν φαίνεται ότι επικράτησαν πλήρως, περιορίζοντας τον χώρο δράσης όσων υποστήριζαν τη διπλωματία.
Η ίδια δεν προχώρησε σε δημόσια σύγκρουση με τον πρόεδρο ούτε υιοθέτησε επιθετική ρητορική κατά της κυβέρνησης.
Αντιθέτως, επέλεξε να αποχωρήσει διατηρώντας την αξιοπρέπειά της και παραμένοντας συνεπής στις αρχές που υπηρέτησε σε όλη τη δημόσια ζωή της.
Για πολλούς από τους υποστηρικτές της, αυτή η στάση αποτελεί ένδειξη πολιτικής ωριμότητας και προσωπικής ακεραιότητας.
Η πολιτική της επόμενης ημέρας
Παρά την αποχώρησή της από την κυβέρνηση, ελάχιστοι πιστεύουν ότι η Tulsi Gabbard θα εξαφανιστεί από την πολιτική σκηνή.
Αντιθέτως, αρκετοί θεωρούν ότι η επιρροή της ενδέχεται να αυξηθεί εκτός κυβερνητικών δομών.
Ο ίδιος ο Joe Kent υποστήριξε ότι πολλές φορές μπορεί κανείς να επηρεάσει αποτελεσματικότερα τις εξελίξεις εκτός κυβέρνησης παρά μέσα σε ένα σύστημα που έχει πάψει να ακούει διαφορετικές απόψεις.
Το ερώτημα πλέον είναι εάν η Gabbard θα επιλέξει να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαμόρφωση ενός νέου αντιπολεμικού ρεύματος στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Joe Kent
Μια παραίτηση με ισχυρό συμβολισμό
Ανεξάρτητα από τους πραγματικούς λόγους της αποχώρησής της, η παραίτηση της Tulsi Gabbard έχει ήδη αποκτήσει ισχυρό πολιτικό συμβολισμό.
Για τους υποστηρικτές της αποτελεί την επιβεβαίωση ότι παρέμεινε πιστή στις αρχές της ακόμη και όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με ισχυρές πιέσεις.
Σε μια εποχή όπου οι γεωπολιτικές εντάσεις αυξάνονται και οι φωνές υπέρ της στρατιωτικής ισχύος κυριαρχούν συχνά στον δημόσιο διάλογο, η Gabbard εξακολουθεί να εκπροσωπεί μια διαφορετική σχολή σκέψης: εκείνη που θεωρεί ότι η διπλωματία, ο ρεαλισμός και η αποφυγή νέων πολέμων αποτελούν όχι ένδειξη αδυναμίας, αλλά προϋπόθεση για τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια και σταθερότητα.
Και ίσως γι’ αυτό η αποχώρησή της να προκαλεί πολύ μεγαλύτερη ανησυχία στην Ουάσιγκτον από όση παραδέχονται δημόσια όσοι σήμερα πανηγυρίζουν για το τέλος της παρουσίας της στον Λευκό Οίκο.
Οι βαθιές ρωγμές στο MAGA
Η σύγκρουση γύρω από τον πόλεμο με το Ιράν αποκάλυψε βαθιές ρωγμές στο εσωτερικό του κινήματος MAGA.
Ένα σημαντικό τμήμα των ψηφοφόρων που στήριξαν τον Donald Trump το έπραξαν επειδή πίστεψαν στις δεσμεύσεις του για τερματισμό των ατελείωτων πολέμων, περιορισμό των ξένων επεμβάσεων και επιστροφή σε μια πιο ρεαλιστική εξωτερική πολιτική.
Για πολλούς από αυτούς, η εμπλοκή σε μια νέα σύγκρουση στη Μέση Ανατολή θεωρήθηκε προδοσία των αρχικών υποσχέσεων του κινήματος.
Η Tulsi Gabbard αποτελεί ίσως τη δημοφιλέστερη προσωπικότητα που συνδέθηκε με αυτό το αντιπολεμικό και αντιπαρεμβατικό ρεύμα.
Η πολιτική της διαδρομή, που ξεκίνησε από τους Δημοκρατικούς και κατέληξε στο MAGA, της επιτρέπει να συνομιλεί ταυτόχρονα με απογοητευμένους ψηφοφόρους και από τις δύο πλευρές του αμερικανικού πολιτικού συστήματος.
H Tulsi Gabbard ως 3ος πόλος στο πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι τα επόμενα χρόνια θα μπορούσε να εξελιχθεί σε πολιτικό σημείο αναφοράς για ένα νέο κίνημα το οποίο θα επιχειρήσει να εκφράσει όσους αισθάνονται πολιτικά άστεγοι ανάμεσα στους Δημοκρατικούς και τους Ρεπουμπλικάνους.
Ένα κίνημα που θα συνδυάζει τον κοινωνικό πραγματισμό, την αντίθεση στις στρατιωτικές επεμβάσεις, τον σκεπτικισμό απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο της Ουάσιγκτον και την προτεραιότητα στα εσωτερικά προβλήματα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ασφαλώς, η δημιουργία ενός πραγματικού τρίτου πόλου στην αμερικανική πολιτική παραμένει εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση.
Το δικομματικό σύστημα διαθέτει βαθιές θεσμικές και οικονομικές ρίζες.
Ωστόσο, η αυξανόμενη δυσαρέσκεια απέναντι στα δύο μεγάλα κόμματα δημιουργεί προϋποθέσεις που πριν από λίγα χρόνια θα θεωρούνταν αδιανόητες.
Εάν η Tulsi Gabbard επιλέξει να παραμείνει ενεργή στον δημόσιο διάλογο και να εκφράσει το τμήμα εκείνο του MAGA που θεωρεί ότι προδόθηκε από την επιστροφή της Ουάσιγκτον στη λογική των πολέμων, τότε δεν αποκλείεται να εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους πολιτικούς παράγοντες της επόμενης δεκαετίας.
Ίσως όχι ως ηγέτιδα ενός νέου κόμματος άμεσα, αλλά ως η προσωπικότητα γύρω από την οποία θα μπορούσε να αρχίσει να διαμορφώνεται ένας νέος πολιτικός χώρος πέρα από τα παραδοσιακά όρια Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων.
www.bankingnews.gr
Για πολλούς στην Ουάσιγκτον, αλλά και για σημαντικό τμήμα της αμερικανικής πολιτικής βάσης που αντιτίθεται στις ατελείωτες στρατιωτικές επεμβάσεις, η αποχώρησή της συμβολίζει κάτι πολύ βαθύτερο: την ήττα της αντιπολεμικής πτέρυγας στο εσωτερικό της αμερικανικής διοίκησης και την ενίσχυση εκείνων που προώθησαν τη στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν.
Επισήμως, η Gabbard ανακοίνωσε ότι εγκαταλείπει τη θέση της προκειμένου να σταθεί δίπλα στον σύζυγό της, ο οποίος αντιμετωπίζει μια σπάνια μορφή καρκίνου των οστών.
Ωστόσο, ήδη πληθαίνουν οι εκτιμήσεις ότι η αποχώρησή της δεν συνδέεται αποκλειστικά με προσωπικούς λόγους.
Για πολλούς αναλυτές και πολιτικούς παρατηρητές, η Tulsi Gabbard είχε ουσιαστικά απομονωθεί εδώ και μήνες από τον στενό κύκλο λήψης αποφάσεων του Donald Trump, κυρίως λόγω της αντίθεσής της στη στρατιωτική κλιμάκωση απέναντι στο Ιράν.
Η γυναίκα που αρνήθηκε να ακολουθήσει τη γραμμή του πολέμου
Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε καθήκοντα, η Gabbard βρέθηκε σε μια δύσκολη ισορροπία.
Ως βετεράνος του πολέμου στο Ιράκ, γνώριζε καλύτερα από πολλούς το πραγματικό κόστος των στρατιωτικών επεμβάσεων.
Η πολιτική της διαδρομή είχε χτιστεί πάνω στην αντίθεση προς τους πολέμους αλλαγής καθεστώτων και στην πεποίθηση ότι η αμερικανική εξωτερική πολιτική πρέπει να υπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα και όχι ιδεολογικές και οικονομικές σταυροφορίες.
Η ίδια είχε επανειλημμένα προειδοποιήσει για τους κινδύνους μιας νέας μεγάλης σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή.
Είχε αντιταχθεί σε προηγούμενες στρατιωτικές περιπέτειες των Ηνωμένων Πολιτειών και είχε οικοδομήσει τη δημόσια εικόνα της ως μία από τις ελάχιστες πολιτικές προσωπικότητες που ήταν διατεθειμένες να αμφισβητήσουν το κατεστημένο της Ουάσιγκτον.
Αυτό ακριβώς φαίνεται ότι αποτέλεσε και το μεγαλύτερο πρόβλημά της.
Η σύγκρουση με το αφήγημα περί «ιρανικής απειλής»
Οι σχέσεις της Gabbard με τον Λευκό Οίκο άρχισαν να δοκιμάζονται σοβαρά όταν αρνήθηκε να υιοθετήσει πλήρως τη ρητορική περί άμεσης και επικείμενης απειλής από το Ιράν.
Κατά τη διάρκεια ακρόασης στο Κογκρέσο τον Μάρτιο, όταν κλήθηκε να απαντήσει εάν το Ιράν αποτελούσε άμεσο κίνδυνο για τις Ηνωμένες Πολιτείες, απέφυγε να επιβεβαιώσει τους ισχυρισμούς που προωθούσε η κυβέρνηση.
Ακόμη πιο σημαντικό ήταν το γεγονός ότι η υπηρεσία της συνέχισε να υποστηρίζει μια θέση που αποτελούσε σταθερό συμπέρασμα των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών από το 2007: ότι το Ιράν δεν κατασκεύαζε ενεργά πυρηνικό όπλο.
Η εκτίμηση αυτή ερχόταν σε αντίθεση με το πολιτικό αφήγημα που χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογηθεί η αυξανόμενη πίεση προς την Τεχεράνη.
Για πολλούς παρατηρητές, εκείνη ακριβώς η στιγμή σηματοδότησε την αρχή του τέλους της παρουσίας της Gabbard στην κυβέρνηση.
«Δεν βρισκόταν πλέον στο δωμάτιο»
Οι αποκαλύψεις του πρώην στελέχους της κυβέρνησης Joe Kent είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικές.
Σύμφωνα με τον ίδιο, τόσο η Gabbard όσο και άλλοι αξιωματούχοι που αντιδρούσαν στη στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν είχαν ουσιαστικά αποκλειστεί από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Όπως περιγράφει, μετά την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων και την επιχείρηση «Midnight Hammer», ο κύκλος των ανθρώπων που επηρέαζαν πραγματικά τον πρόεδρο περιορίστηκε δραματικά.
Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας έχασε τον παραδοσιακό του ρόλο και κρίσιμες εισηγήσεις που πρότειναν εναλλακτικές λύσεις ή διπλωματικές διεξόδους δεν έφθαναν ποτέ στο Οβάλ Γραφείο.
Η εικόνα που προκύπτει είναι εκείνη μιας διοίκησης όπου οι φωνές που ζητούσαν αυτοσυγκράτηση παραμερίστηκαν υπέρ όσων θεωρούσαν αναπόφευκτη τη στρατιωτική αντιπαράθεση.
Από τους Δημοκρατικούς στο MAGA
Η πολιτική διαδρομή της Tulsi Gabbard υπήρξε μοναδική για τα αμερικανικά δεδομένα.
Ξεκίνησε ως μέλος των Δημοκρατικών, αλλά γρήγορα συγκρούστηκε με το κομματικό κατεστημένο λόγω των θέσεών της για τους πολέμους, την εξωτερική πολιτική και τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στον κόσμο.
Η υποψηφιότητά της για την προεδρία αντιμετωπίστηκε με εχθρότητα από σημαντικό μέρος του Δημοκρατικού μηχανισμού, αναφέρει το Responsible Statecraft.
Η Hillary Clinton είχε φτάσει στο σημείο να αφήσει αιχμές ότι η Gabbard εξυπηρετούσε ρωσικά συμφέροντα, επειδή αμφισβητούσε τις κυρίαρχες αφηγήσεις γύρω από τη σύγκρουση στην Ουκρανία και τις αμερικανικές στρατιωτικές παρεμβάσεις.
Τελικά βρήκε πολιτική στέγη στο κίνημα MAGA, όπου πολλοί πίστεψαν ότι θα μπορούσε να αποτελέσει τη φωνή του ρεαλισμού και της στρατηγικής αυτοσυγκράτησης μέσα σε μια νέα κυβέρνηση Trump.
Ωστόσο, οι εξελίξεις έδειξαν ότι η επιρροή της ήταν πολύ μικρότερη από όσο αρχικά φαινόταν.
Η επικράτηση των «γερακιών»
Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της Gabbard, η αποχώρησή της αντανακλά μια βαθύτερη μετατόπιση στο εσωτερικό της αμερικανικής διοίκησης.
Οι δυνάμεις που τάσσονταν υπέρ μιας πιο επιθετικής πολιτικής απέναντι στο Ιράν φαίνεται ότι επικράτησαν πλήρως, περιορίζοντας τον χώρο δράσης όσων υποστήριζαν τη διπλωματία.
Η ίδια δεν προχώρησε σε δημόσια σύγκρουση με τον πρόεδρο ούτε υιοθέτησε επιθετική ρητορική κατά της κυβέρνησης.
Αντιθέτως, επέλεξε να αποχωρήσει διατηρώντας την αξιοπρέπειά της και παραμένοντας συνεπής στις αρχές που υπηρέτησε σε όλη τη δημόσια ζωή της.
Για πολλούς από τους υποστηρικτές της, αυτή η στάση αποτελεί ένδειξη πολιτικής ωριμότητας και προσωπικής ακεραιότητας.
Η πολιτική της επόμενης ημέρας
Παρά την αποχώρησή της από την κυβέρνηση, ελάχιστοι πιστεύουν ότι η Tulsi Gabbard θα εξαφανιστεί από την πολιτική σκηνή.
Αντιθέτως, αρκετοί θεωρούν ότι η επιρροή της ενδέχεται να αυξηθεί εκτός κυβερνητικών δομών.
Ο ίδιος ο Joe Kent υποστήριξε ότι πολλές φορές μπορεί κανείς να επηρεάσει αποτελεσματικότερα τις εξελίξεις εκτός κυβέρνησης παρά μέσα σε ένα σύστημα που έχει πάψει να ακούει διαφορετικές απόψεις.
Το ερώτημα πλέον είναι εάν η Gabbard θα επιλέξει να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαμόρφωση ενός νέου αντιπολεμικού ρεύματος στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Joe Kent
Μια παραίτηση με ισχυρό συμβολισμό
Ανεξάρτητα από τους πραγματικούς λόγους της αποχώρησής της, η παραίτηση της Tulsi Gabbard έχει ήδη αποκτήσει ισχυρό πολιτικό συμβολισμό.
Για τους υποστηρικτές της αποτελεί την επιβεβαίωση ότι παρέμεινε πιστή στις αρχές της ακόμη και όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με ισχυρές πιέσεις.
Σε μια εποχή όπου οι γεωπολιτικές εντάσεις αυξάνονται και οι φωνές υπέρ της στρατιωτικής ισχύος κυριαρχούν συχνά στον δημόσιο διάλογο, η Gabbard εξακολουθεί να εκπροσωπεί μια διαφορετική σχολή σκέψης: εκείνη που θεωρεί ότι η διπλωματία, ο ρεαλισμός και η αποφυγή νέων πολέμων αποτελούν όχι ένδειξη αδυναμίας, αλλά προϋπόθεση για τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια και σταθερότητα.
Και ίσως γι’ αυτό η αποχώρησή της να προκαλεί πολύ μεγαλύτερη ανησυχία στην Ουάσιγκτον από όση παραδέχονται δημόσια όσοι σήμερα πανηγυρίζουν για το τέλος της παρουσίας της στον Λευκό Οίκο.
Οι βαθιές ρωγμές στο MAGA
Η σύγκρουση γύρω από τον πόλεμο με το Ιράν αποκάλυψε βαθιές ρωγμές στο εσωτερικό του κινήματος MAGA.
Ένα σημαντικό τμήμα των ψηφοφόρων που στήριξαν τον Donald Trump το έπραξαν επειδή πίστεψαν στις δεσμεύσεις του για τερματισμό των ατελείωτων πολέμων, περιορισμό των ξένων επεμβάσεων και επιστροφή σε μια πιο ρεαλιστική εξωτερική πολιτική.
Για πολλούς από αυτούς, η εμπλοκή σε μια νέα σύγκρουση στη Μέση Ανατολή θεωρήθηκε προδοσία των αρχικών υποσχέσεων του κινήματος.
Η Tulsi Gabbard αποτελεί ίσως τη δημοφιλέστερη προσωπικότητα που συνδέθηκε με αυτό το αντιπολεμικό και αντιπαρεμβατικό ρεύμα.
Η πολιτική της διαδρομή, που ξεκίνησε από τους Δημοκρατικούς και κατέληξε στο MAGA, της επιτρέπει να συνομιλεί ταυτόχρονα με απογοητευμένους ψηφοφόρους και από τις δύο πλευρές του αμερικανικού πολιτικού συστήματος.
H Tulsi Gabbard ως 3ος πόλος στο πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι τα επόμενα χρόνια θα μπορούσε να εξελιχθεί σε πολιτικό σημείο αναφοράς για ένα νέο κίνημα το οποίο θα επιχειρήσει να εκφράσει όσους αισθάνονται πολιτικά άστεγοι ανάμεσα στους Δημοκρατικούς και τους Ρεπουμπλικάνους.
Ένα κίνημα που θα συνδυάζει τον κοινωνικό πραγματισμό, την αντίθεση στις στρατιωτικές επεμβάσεις, τον σκεπτικισμό απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο της Ουάσιγκτον και την προτεραιότητα στα εσωτερικά προβλήματα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ασφαλώς, η δημιουργία ενός πραγματικού τρίτου πόλου στην αμερικανική πολιτική παραμένει εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση.
Το δικομματικό σύστημα διαθέτει βαθιές θεσμικές και οικονομικές ρίζες.
Ωστόσο, η αυξανόμενη δυσαρέσκεια απέναντι στα δύο μεγάλα κόμματα δημιουργεί προϋποθέσεις που πριν από λίγα χρόνια θα θεωρούνταν αδιανόητες.
Εάν η Tulsi Gabbard επιλέξει να παραμείνει ενεργή στον δημόσιο διάλογο και να εκφράσει το τμήμα εκείνο του MAGA που θεωρεί ότι προδόθηκε από την επιστροφή της Ουάσιγκτον στη λογική των πολέμων, τότε δεν αποκλείεται να εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους πολιτικούς παράγοντες της επόμενης δεκαετίας.
Ίσως όχι ως ηγέτιδα ενός νέου κόμματος άμεσα, αλλά ως η προσωπικότητα γύρω από την οποία θα μπορούσε να αρχίσει να διαμορφώνεται ένας νέος πολιτικός χώρος πέρα από τα παραδοσιακά όρια Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών